هنر سیاه قلم

سیاه قلم یعنی با یک رنگ دنیایی از حس ها را زنده کنم… فقط با سیاهی می‌شود نور ساخت و جان به چهره ها داد. یک قلم ساده می‌تواند یک تصویر و زنده کند طوری که انگار نفس می‌کشد. این نقاشی را خیلی دوست دارم وقتی شروع کردم با عشق قلم می‌زدم. این تصویر یک کودک چهار پنج ساله است از گذشته های دور٬ دهکده ای در انگلستان

این نقاشی بافت پیر است که فوق العاده ظرافت و زیبایی خاص خودشو به همراه دارد . یک پیرمرد ترک زبان از روستاهای شمال غربی ایران. این هم جزء بهترین و دوست داشتنی ترین کارهای سیاه قلم من

این نقاشی سیاه قلم پسر نوجوانی که در کنار سگش نشسته. کلاه و لباس پسر حس کلاسیک و روستایی اوایل قرن بیستم را تداعی می‌کند. هماهنگی نگاه و حالت آن ها٬ پیوند عمیق میان انسان و حیوان را به زیبایی در تصویر می‌شود دید. 

این نقاشی چهره یک پیرزن و کودک است که تضاد میان چین و چروک های زن سالخورده و پوست لطیف کودک٬ گذر زمان را یادآوری می‌کند. ترکیب نگاه آرام پیرزن و کنجکاوی کودک٬ حس تداوم نسل ها را منتقل می‌سازد.

این نفاشی هم یک کار سفارشی که ساعت ها زمان برد. یک نقاشی با دو چهره کار شده است.

این نقاشی هم کودکی را نشان می‌دهد که با چشمان بسته توله‌سگی را در آغوش گرفته و لحظه‌ای آرام را تجربه می‌کند. ویژگی‌های چهره و موهایش حس یک دختر ایرانی از مناطق شمالی یا غربی کشور را تداعی می‌کند. ترکیب نگاه آرام و نوازش حیوان، صمیمیت و عشق بی‌قید و شرط را در تصویر می‌بینید.

برای این نقاشی زیبا چیزی ندارم بگویم جز اینکه ظرافت و طبیعی بودن این سگ کاملا در تصویر پیداست. جزء سری نقاشی های دوست داشتنی من است.

این سیاه قلم هم یک کار سفارشی است.

این نقاشی هم جزء کارهای تمرینی من هست.

این سیاه قلم ترکیبی از تاریکی و روشنایی کشیده شده است. با نگاهی غمگین و چشمانی پر از حسرت.

این نقاشی سیاه قلم هم سفارشی بود٬ عکس اصلی رو گوشه تصویر سمت راستتون ملاحظه می‌فرمایید.

قصدم از کشیدن این نقاشی دوست داشتنی بافت پیر روی دست و انگشتان بود. که این نقاشی بوسه بر دستان مادر و یا تقدیر برای زن است.

این نقاشی اولین طرحی که تصمیم گرفتم سیاه قلم و شروع کنم٬ جزء تمرینی های من بود. اولین نقاشی که وارد دنیای قشنگ سیاه و سفید شدم.

رقص سماع